Handverkurinn

47. Engin traffík

2012-02-21T11:43:00.001Z

Haft var samband við mig (algengt orðasamband) um miðjan desember og ég spurð hvort ég væri til í að leika svolítið í stuttmynd sem skyldi vera útskriftarverkefni frá Kvikmyndaskólanum. Ég er ekki vön að draga lappirnar þegar um er að ræða skemmtileg tilboð svo að ég var einn dag á Kópaskeri í byrjun janúar og lék þar Magneu gistiheimiliseiganda. Hér er ég eitthvað að ræða við tökumanninn í senu þar sem Magnea situr með kleinur og kaffibolla að leggja kapal.

Þetta var bráðskemmtileg reynsla innan um stóran hóp krakka á aldur við syni mína og yngri. Hápunktur dagsins var líklega þegar stúlka sem hélt um alla þræði og sá til þess allir væru á réttum stað á réttum tíma sagði að næst væru stelpurnar og leikkonan!!!! Þar var hún að tala um tvær stúlkur sem hafa lært leiklist og svo áhugaleikarann mig. Þetta kætti mig mjög. Einu sinni endur fyrir löngu var ég einn dag á Hjalteyri statisti í Í skugga hrafnsins svo að ég hef aðeins kíkt áður á bak við kvikmyndavélina. Eins og flestir vita fer mestur tíminn í kvikmyndaleik í að bíða. Ég fór að heiman klukkan hálfníu að morgni og kom heim um hálfellefu um kvöldið. Ég var í þrem eða fjórum stuttum senum auk þess sem ég stóð úti í glugga í um það bil óratíma. Þess á milli var spjallað og borðað og fylgst með því sem hinir voru að gera. Hér er fólk sem sá um framkvæmdina, leik, búninga og leikmynd, tæknimál einhvers konar og förðun.

Þetta eru útskriftarnemarnir Atli tökumaður og Ottó leikstjóri en það var hann sem hafði samband við mig. Við lékum saman í Landsmótinu á Breiðumýri um árið. Hann er trúlega frægastur fyrir Sleifaratriðið

Andlit á glugga, úú.

Nú er ég búin að vera í höfuðborginni í heila viku, kom heim í gær og þegar ég opnaði tölvuna var nýlega kominn þar inn póstur þar sem þetta stóð:

Myndin verður sýnd núna á miðvikudaginn 22 feb í Bíó Paradís.

Hún er 20 min og 5 sek á lengd.

ÆÆÆ, ekki væri nú leiðinlegt að eiga kost á að vera við frumsýningu myndar þar sem nafnið manns er á plakatinu! Það er sem sagt efsta myndin í þessari færslu. En jæja, ekki þýðir að fást um það, ég býst við að myndin verði sýnd á Kópaskeri einhvern tíma og þá er líklegt að ég skreppi.

Í næstu færslu kemur eitthvað gott úr höfuðborginni.
Uppfært:
Eftir að hafa leitað á síðu Paradísarbíósins aflaði ég mér nánari upplýsinga og frétti að klukkan 8 á miðvikudagskvöld og fimmtudagskvöld verða sýndar útskriftarmyndirnar og þar sem þessi mynd er útskriftarverkefni tveggja nemenda er hún sýnd bæði kvöldin. Öllum heimill ókeypis aðgangur þannig að það gæti orðið þröngt og ekki vitað hvar í röðinni þessi mynd er. Mig langar í bíó en mér er þó nokkur huggun í að ekki verður neinn rauður dregill svo að ég missi ekki af honum :).
Sjá hér: http://www.kvikmyndaskoli.is/news/detail/item18593/Dagskra_syningarviku_Kvikmyndaskola_Islands/

46. Blótin búin

2012-02-13T05:39:00.001Z

Nú er lokið þorrablótsvertíðinni af minni hálfu þetta árið. Óvænt varð að skera niður þar um 33,3 % vegna heilsubrests eiginmannsins þannig að við fórum bara á tvö en það má lifa lengi á þeim. Ég hef ekki keypt eða saumað nýja flík nýlega svo að ég notaði bara þægilegan útsölusamtíning en ég kryddaði hann með þessu:

og þessu:

Þannig var að í nokkur ár hef ég ætlað að þræða upp margföldu festina sem ég keypti á skranmarkaði í Ameríkunni um árið af því að hún lék það ítrekað að slitna. Loksins þegar Marta sat við borðstofuborðið einhvern tíma í janúar og framleiddi eyrnalokka lét ég verða af því eftir að hafa lengi leitað að rétta bauknum með festinni og öðru því sem til þurfti. Galli að baukarnir skuli vera ógegnsæir. Settist á móti henni og gerði þetta:

Það tók óratíma en ég er sátt við árangurinn. Fyrst ég var byrjuð á annað borð gerði ég næst kryddið á efstu myndinni og hófst handa með afar óljósar hugmyndir sem auðvitað voru ekkert í líkingu við árangurinn. Mjög gott að hafa gínu til að átta sig á hvernig festin gæti litið út. Þegar ég var búin að tína saman allt sem ég átti rautt og svart sá ég að mig vantaði meira af rauðu svo að Marta lét mig hafa rauða pólska kóralla og það munaði öllu. Úr því ég var nú þarna með allt við hendina lagaði ég líka aðra gamla einfalda festi sem er í góðum lit en það var meira bras þar sem hún er þannig úr garði gerð að kúlurnar eru steyptar á þráðinn þannig að ekki er hægt að þræða neitt í gegn um þær.

Nú virðist vera til siðs að vera með töluverðar flækjur um hálsinn en ekki bara einfalda spotta, ég hef sem sagt eitthvað af slíku að grípa til þegar á þarf að halda.

Rétt að halda áfram að pakka niður. Fer í dag í heilsufars og fjölskylduleiðangur suður á land. Frábært að veðurútlit er bara prýðilegt miðað við árstíma.

45. Fötin skapa manninn.

2012-02-11T09:06:00.003Z

Það sem tekur hug minn allan um þessar mundir (eins og svo oft um þetta leiti árs) eru föt. Föt sem almenningur klæddist á 6. 7. og 8. áratug síðustu aldar. Rokk, bítla, hippa, rauðsokku og diskó tímanum. Svo þarf slatta á bændur og búalið sem lét ekki tískuna slá sig út af laginu en samt má sjá tímann líða þar líka. Við erum að æfa frumsamið verk sem hverfist í kring um þekkt dægurlög frá þessu tímabili og þar af leiðir að um er að ræða margar stuttar senur með ólíkum hópum og mér telst til að búningar verði um það bil 100 plús - mínus. Eins og gefur að skilja er ekki hægt að leggja út í mikil smáatriði og saumaskap en mikilvægt þó að koma réttum skilaboðum til áhorfenda. Leikarar eru yfir 30 og allir verða í svörtum grunnbúningi þegar þeir eru ekki í tilteknum hlutverkum. Þarna fáið þið loksins að kynnast fólki sem farið hefur huldu höfði hingað til þó að það hafi verið á allra vörum, eins og til dæmis Bjössa á mjólkurbílnum og Gísla í Gröf ásamt kaupakonu. Þið fáið líka smjörþefinn af síldarævintýrinu, ástandinu og öllu hinu sem setti svip á þjóðlífið. Ég er konan hans Gísla í Gröf og fylgst er með mínu fólki í gegn um skin og skúrir.

Hér má sjá hvernig umhorfs hefur verið í salnum undanfarið. Haugar af buxum, skyrtum, bolum, kjólum, pilsum, blússum, mussum og svo framvegis. Svarta deildin í forgrunni. Gleymum ekki skónum sem eru í röðum sem eru tugir metra að lengd. Ég hef náð afar góðum árangri á fatamarkaði Rauða krossins á Akureyri, í fataskápum vina og víðar en nokkuð vantar þó enn. Grátlegast hversu erfitt er að ná í hvunndagsföt vinnandi fólks. Slík föt einfaldlega voru kláruð og í búningageymslum áhugaleikfélaga eru helst aflögð spariföt. Ef þú lesandi góður getur lánað okkur GAMLA GALLAJAKKA SEM ALGENGIR VORU SEM YFIRHAFNIR BÆNDA Í ÚTIVERKUNUM fyrir tíma samfestinganna þá væri það frábært. Mig sárlangar í þó ekki væri nema einn eða tvo. Gjarnan líka stórar gallabuxur og vinnuskyrtur af eldri gerðum. Gemsinn minn: 864-2573.

Þetta er fyrsta færslan á þessu bloggi sem merkt er leikhúsi. Mig grunar að þetta sé ekki sú síðasta.

44. Sól rís...

2012-02-01T16:13:00.000Z

Hér á bæ búum við við sólarleysi allmargar vikur á hverjum vetri og ég hef haft fyrir sið að láta vita hérna þegar sólin sýnir sig hér innanhúss í fyrsta sinn ár hvert.

Árið 2012 skein sólin inn í stofu í gær, 31. janúar og það gladdi mig mjög.

Þarna eru skin og skuggar á stofuveggnum til sannindamerkis.

Ekki kættist ég minna áðan þegar hringt var frá Landsspítalanum til að boða mig í rannsókn vegna raddvandamála minna en tilvísunin var send snemma í desember árið 2010. Já góðir hálsar, 14 mánuðir takk! Ég nenni ekki á ergja mig á því núna að rekja ferilinn en tafir hafa orðið meðal annars vegna tækjabilunar og svo var keypt nýtt tæki og það þurfti að mennta fólk fyrir það og spítalinn var lagður niður og ekki var pláss á nýja staðnum og möppur fundust ekki og.....og. En sumsé; ég stefni suður um miðjan mánuðinn og þá verður framin rækileg "ungbarnsskoðun" Bíddu bara litla skotta mín. Að sjálfsögðu heilsa ég þá líka upp á stóru skottuna mína og fleira gott fólk. Best að fara að skrifa tossalista.

43. Ímyndir.

2012-01-29T17:26:00.000Z

Ef þið viljið að mér líki sæmilega við ykkur, ekki þá tala um lítil börn (lesist: barnabörnin mín) sem prinsa eða prinsessur. Sem betur fer erum við sauðsvartur almúgi og ég held hreint ekki að kóngafólk sé öfundsvert. Mér hefur alltaf fundist prinsa og prinsessutalið tilgerðarlegt og hjákátlegt. Mér er hins vegar tamt að tala um þau sem engla og ljós ef ekki hvort tveggja í senn og sjálfsagt má deila um hversu raunhæft það er líka :) Mér datt í hug að nefna þetta þegar ég var að lesa þessa færslu hér hjá henni Eddu vinkonu minni þar sem hún fjallar um tengt málefni. Lítum bara á börnin okkar sem venjulegt fólk með mismunandi áhugamál og eiginleika og hjálpum þeim til að gera það besta úr því sem þau búa yfir.

Nú sýnist mér við hæfi að hafa amen eftir efninu og setja hér mynd af litla englaljósinu mínu :)

Og aðra sem mér barst rétt í þessu, þetta eru allar ömmustelpurnar mínar:

Prinsessur? Hjálpi mér nei, sú eldri hefur yfirleitt kunnað best við sig sitjandi á rassinum í fjárhúsinu masandi við kindur eða hænur. Margfalt hollara og skemmtilegra en að pjattast um í blúndukjól með kórónu á hausnum.

42. Hvert örstutt spor

2012-01-27T13:34:00.000Z

Angalitla stúlkan mín steig skrefið inn í stóra heiminn í gær.

Og fann fljótlega stað í fangi stóra bróður.

Hér eru þau, elsta og yngsta ömmubarnið mitt.

Hann kveðst ríkur núna; tvær systur, tveir bræður, tveir pabbar, tvær mömmur og hellingur af öfum, ömmum og langömmum.

Skrifar rígmontin amma.

41. Stelpuskott

2012-01-26T16:01:00.000Z

Hæhó jibbíjey og svo framvegis, gaman gaman. Núna áðan fjölgaði kvenkyns afkomendum mínum um 100 prósent!!! Nú eru þær orðnar tvær ömmustelpurnar mínar. Því miður hef ég ekki tiltæka mynd en mér þykir afar sennilegt að úr því verði hægt að bæta fyrr en síðar.

40. Bollur

2012-01-21T12:16:00.000Z

Það var ekki bara kæfan sem var búin. Það er nauðsynlegt að eiga alltaf eitthvað af skyndiréttum. Til dæmis bollum sem hægt er að hella í pott og sjóða fyrivaralaust.

Ég átti stóra plötu af hakki í frosti. Hér er hún komin í bala ásamt nokkrum eggjum og mjöli úr ýmsum pokum sem ég fann í skápnum og slatta af kryddi.

Ég spurði Mörtu kvöldið áður hvort hún væri ekki til í að gera með mér kjötbollur og hún er svo jákvæð að hún játaði alveg án þess að hafa hugmynd um hvað hún væri að fara út í. Við stóðum tímunum saman (fannst mér að minnsta kosti) og mótuðum og steiktum.

Það veitti ekkert af að kynda í tveimur pottum. Og jájá, ég veit að eldavélin er ekki hrein þarna en ég get svarið að hún varð það daginn eftir. Ef einhver er að velta fyrir sér hvað eggjaskurnin er að gera þarna þá er það þannig að ég vil ekki gefa hænunum hráa eggjaskurn því það eykur líkur á að þær fari sjálfar að brjóta og éta eggin sín. Ég vil halda því fyrir mannfólkið þannig að ég baka skurnið á eldavélinni og myl svo handa þeim. Þannig fá þær kalkið sitt til baka að hluta.

Nú er stór sekkur af kjötbollum í frystinum.

39. Haustverkin.

2012-01-17T07:31:00.001Z

Bærinn kæfulaus orðinn fyrir löngu svo að ekki mátti við svo búið standa.

Hreinsaði fjall af fullorðinsslögum úr heimaslátruninni, tók reyndar slatta af algerlega fitulausum pörtum í hakk, en stærsti hlutinn fór í pott. (Smávegis í hundamatarpott.) Varð að sjóða í tvennu lagi, fjallið var svo hávaxið.

Fleytti ofan af langmest af fitunni, er löngu búin að átta mig á að kæfan þarf ekkert nauðsynlega að vera spikfeit. Svo grófhakkaði ég einhver kíló af lauk og brúnaði slatta í senn á pönnu upp úr floti frá kjötpottinum

Næst lá fyrir að hreinsa himnur og fáein bein úr soðna kjötinu, hakka og hræra og krydda og sjóða. Kryddunin fer í stórum dráttum þannig fram að ég tek duglega til í kryddskápnum.

Hræra svo enn betur í hrærivél og pakka í allar smádollur sem finnast, restin fer í selló.

Hér er svo afraksturinn, full skúffa í frystiskápnum. Nú kætast barnabörnin.

38. Ég fékk mér hjól og fór að hjóla (syngist)

2012-01-12T23:12:00.000Z

Þetta er búið að grafa um sig hjá okkur hjónum um tíma en nú létum við loks verða af því.

Hef ekki hugmynd um hvernig er best að nýta gripinn, verð bara að þreifa mig áfram. Geri ráð fyrir að maður nenni þessu helst á meðan horft er á sjónvarp en eftir 15 mínútna hjóltúr áðan ákvað ég að fyrsta markmið þyrfti að vera að venjast hnakknum í rólegheitum. Það er bara svipað og með hina hestana, byrjum ekki þjálfunina með hringferð um landið.

37. Meira af bókahillum.

2012-01-09T08:14:00.004Z

Ætli ég haldi ekki aðeins áfram með bókahillublogg frá færslu 33.

Fyrst er það barnabókadeildin. Ég held að þarna séu örugglega allar þær bækur sem ég eignaðist í æsku auk margra sem ég hef bætt við síðan. Sumar eru merktar sonum mínum en þó held ég að þeir hafi nú tekið flestar sínar séreignir. Bók er ekki sérlega góð barnabók nema allur aldur geti notið þeirra. Það á ekkert að vera að bera á borð fyrir börn lélegt rugl. Mér fannst eitthvað verulega skemmtilegt að sjá bækurnar í gluggakistunni svo að ég mátti til að mynda.

Í þessa gluggakistu passaði föðurarfurinn nánast akkúrat. Þar er sitt af hverju og ég held þeim bókum sér eitthvað áfram.

Ég hef aldrei átt sérstakt húsgagn ætlað undir geisladiska enda kannski ekki mikil notkun á slíkum á mínum bæ miðað við marga aðra. Samt var nú löngu kominn tími á slíkt og það beið bara þessarar málningar og endurskipulagningar.

Hér er ég loks búin að opna flata pakkann sem var niðri í geymslu og farin að skrúfa saman.

Æi sjitturinn, þarna varð ég að saga ögn af nýmálaða dyraumbúnaðinum efst :( En svo passaði allt fínt fínt.

Hér er svo allt komið á sinn stað við nýmálaðan vegginn, yngri deildin vinstra megin, pabbi hægra megin. Ég á eftir að lesa bækurnar sem liggja þar í miðhillunni, ég tók þetta skipulega og setti mér að lesa allt nema kannski ekki lyfjabókina, guðsorðið og orðabókina orði til orðs. Verð þó að viðurkenna að ég gafst upp á ævisögu Jóns Þorlákssonar þegar komið var dálítið aftur í pólitíkina, allt í lagi með uppvöxt og skóla, harkaði af mér með verkfræðingsárin en gugnaði eftir það. Gafst líka upp í seinna bindinu af Hannesi Hafstein, hef ekki getað fellt mig við dýrkunina á þeim manni þó að honum hafi vissulega verið ýmislegt til lista lagt. Þarna eru ýmis rit sem ekki eru alveg nýútgefin, nokkur yfir aldargömul.

36. Jólaboð.

2012-01-06T16:23:00.001Z

Við héldum jólaboð eins og stundum áður. Ég kveikti víst ekkert á myndavélinni þann daginn en ég rændi þessum myndum af bloggi sem er læst þannig að ég get ekki sent ykkur þangað sjálf. Rétthafi þess bloggs hefur líka sagt að maður megi stela myndum af sínu fólki :)

Þegar svolítið hafði fækkað var farið að spila púkk.

Agnar hefur yfirsýn yfir mig og hálfan Kjartan.

Mamma og Ingimundur eru afar spekingsleg.

Þarna heldur Ívan þétt um systur sína og nafna mín nærist á laufabrauði en hún var sérlegur aðstoðarmaður minn þannig að það voru 4 ættliðir að spila.

Kjartan horfir á mig afar gagnrýnu augnaráði en ég virðist ekkert láta það á mig fá.

Eins og sést er nóg til af gullkrónum á þessu heimili þannig að hægt væri að spila púkk á mörgum borðum.

Á meðan sinnir Jóhann Smári listsköpun og er greinilega búinn að slefa á öxl móður sinnar. Hann er orðinn óþarflega vandlátur á fólk þannig að hann er ekki nema rétt farinn að samþykkja mig yfirleitt þegar við skiljumst á ný. Afleitt.

35. Konfekt.

2012-01-04T19:10:00.001Z

Égerði konfekt til jólagjafa. Svona eins og mamma gerir oft. Úr kartöflum, flórsykri og bragðefni. Hjúpa það svo með súkkulaði. Hjúpa í leiðinni sveskjur og döðlur. Namm.

34. Útiljós.

2012-01-02T23:47:00.003Z

Útiljós geta verið af ýmsu tagi. Snemma í desember var ég alvarlega að velta fyrir mér hvort ég nennti nokkuð að vera að vesenast með útiljósaskreytingar fyrir jólin. Húsbóndinn varð hinsvegar svo sorgmæddur við tilhugsunina og svo þegar ljóst varð að við yrðum ekki tvö að rolast hér, heldur sjö, þá tók ég á mig rögg. (þyrfti að skoða við tækifæri hver hann er þessi Röggur sem ég er þá að dröslast með?? Kannski skyldur Röggvarfeldinum sem Þorgeir nágranni minn á Ljósavatni yljaði sér undir um árið á meðan hann hugsaði)

Ég sótti stjörnuna út í fjóshlöðu. Áður en hún var tekin ofan síðastliðin vetur slitnaði rafmagnssnúran frá vegna snjóþyngsla og ég vissi ekkert hvort einhverjir kaflar í slöngunni væru orðnir ónýtir. Þessa stjörnu gerðum við Kjartan fyrir rúmum áratug og hún á sinn fasta stað á vesturveggnum. Þegar ég hafði komið henni fyrir á borðstofuborðinu, sem er eini staðurinn sem hægt er að athafna sig með hana á, og tyllt rafmagnssnúrunni á sinn stað kviknaði ljós á næstum allri slöngunni, bara dauður einn metri. Nú jæja, það gat verra verið, ég losaði hana þá alla af, skar dauða partinn burt og setti saman á ný og festi svo allt á sinn stað, fór bara fáeinum sentimetrum styttra í allar beygjur og það kom prýðilega út.

Eftir að ég fékk nýju gluggana hentar ekki lengur að setja græna jólatréð á vegginn framan við útidyrnar þar sem ég tími ekki að bora í nýja gluggakarminn. Þá velti ég fyrir mér möguleikunum. Mér dauðleiðast beinar línur og strik meðfram þakskeggjum, finnst það einhvern vegin of hugmyndasnautt fyrir minn smekk. En bárur þá? Í kaupstaðarferðinni sem ég nefni HÉR keypti ég rúma tuttugu metra af rauðri slöngu og við Ingimundur komum henni upp. Ég tengdi rafmagnssnúruna á, bræddi herpihólkinn utan um og klippti svo tengilinn af.

Ingimundur fór út og upp í stiga og boraði gat efst á eldhúsgluggapóstinn. Þar þræddum við snúruna inn og ég setti tengil á og við settum þetta í fjöltengi sem er falið á bak við jólagluggakappann. Svo var næst að búa til bárur. Ég get frætt ykkur á því að næst gerum við þetta helst þegar hiti er yfir frostmarki því að þá er slangan þjálli. Ingimundur prílaði allnokkrar ferðir upp og niður stigann með rafmagnskapalfestingar og hamar og þetta er alveg viðunandi barasta.

Ég fór út í kvöld til að mynda og þetta er svona um það bil það sem ég sá. Að vísu prófaði ég alls konar stillingar á flassi og það var ýmist of eða van en þessi var skárst.

Þessi sýnir litina þó betur.

Þetta er vesturveggurinn, bárurnar eru líka á norðurveggnum. Hinir veggirnir blasa ekki við almenningi að ráði svo við létum þetta duga núna.

33. Bókahillur

2011-12-20T15:34:00.000Z

Best að myndasegja hér um bókahilluframkvæmdirnar um daginn.

Fyrst ætla ég að setja hér myndina sem þeir fóru með á bókamessuna í Frankfurt á dögunum ásamt mörg hundruð eða þúsundum annarra. Ég sá meir að segja hillunum mínum bregða fyrir í einni sjónvarpsfréttinni að utan.

Þarna er nokkuð ljóst að það þarf að endurskipuleggja og bæta við hillum. Það er einboðið að gera slíkt þegar verið er að mála.

Fyrst lá fyrir að losa efstu og nyrstu hilluna á aðalbókaveggnum, en hún var að sligast undan þunganum, og venda henni eins og gert var við flíkurnar í gamla daga þegar þær voru farnar að slitna. Setja svo vinkil undir hana miðja vegu. Hún fer að vísu ekki að snerta vinkilinn nærri strax þar sem hún er enn ekki alveg búin að rétta úr sér en það kemur að því eitthvert árið.

Já og mála. Ég málaði ekki áðurnefndan aðalbókahilluvegg, það hefði verið alger klikkun, lét duga að þrífa þar. Geri slíkt ekki tiltakanlega oft.

Svo ákvað ég að vera ekkert að setja þarna upp aftur gömlu rauðu hilluna sem hefur verið þar nokkur ár, ég nefnilega reiknaði út að ef ég smíðaði þarna hillu úr frekar þunnu efni ætti að nást að hafa hana þriggja hæða og það munar um allt. Við Ingimundur söguðum niður gamla plötu og ég settist á klósettið og málaði. Það hef ég ekki gert fyrr. Að vísu var klósettið lokað og ég fullklædd en samt.. Þetta var lang hentugasti staðurinn fyrir hillurnar til að þorna. Ég skildi ekki alveg hvað væri að mér þegar ég fór svo að skrúfa saman og máta. Stundum passaði og stundum ekki. Með sömu mælingu.

Loks áttaði ég mig á að gólfið hallaðist svo mikið þarna undir að það munaði 12 millimetrum á milli enda. Það táknaði að við annan hilluendann var pláss fyrir þrjár kiljuhæðir en ekki við hinn endann. Dööö. Auk þess hækkuðu útgefendur kiljurnar um einhverja millimetra fyrir nokkrum árum. Bara til að skemma fyrir mér held ég.

Ég beitti ýmsum ráðum til að rýmka fyrir hillunni um örfáa millimetra. Og svo áttaði ég mig á að líka er allt í lagi að kiljur liggi á hliðinni stundum.

Hér er ég búin að endurskipuleggja, ryksuga og raða upp á nýtt öllum bókunum. Nóg pláss í nokkur ár í viðbót. Nei, ég veit að ég er ekki búin að taka til á skrifborðinu en þó er farið mest af verkfærunum held ég.

32. Í kjólinn fyrir jólin.

2011-12-16T00:41:00.001Z

Þetta er slagorð sumra ef ég hef skilið rétt. Það er allt útlit fyrir að ég komist í fleiri kjóla en venjulega um jólin ef svo heldur fram sem horfir. Alveg án þess að hafa viljandi gert neitt til þess. Ég vildi nú samt frekar að mér liði betur í maganum ef ég mætti velja. Þetta hlýtur að fara að lagast bara.

Að öðru; það er ekki gott að vita hvaðan á mann stendur veðrið stundum, og þó.

Þetta er vesturglugginn minn nýi í sjónvarpsstofunni.

Og hér er norðurglugginn. Alveg magnað hvað snjóar oft mikið í kring um útiljósið, snjórinn er eins og flugurnar og leitar í ljósið.

31. Klipp

2011-12-10T13:55:00.000Z

Það er ekki hrist fram úr erminni að mála. Þá þarf að færa til húsgögn og áður en farið er í það er skynsamlegt að létta þau og ef verið er að róta eitthvað í dótinu í húsgögnunum er eins gott að taka til í þeim í leiðinni og til dæmis setti ég á borðstofuborðið stóran haug af dagblöðum. Ja líklega þó frekar síðum og síðupörtum, eitthvað var ég búin að klippa sumt til. Það elsta er um og yfir 20 ára gamalt og þetta er samansafn af efni þar sem fjölskyldan kemur við sögu og er þá best að taka það strax fram að ekkert af þessu fólki er "frægt". Ég er núna búin að vera allmarga klukkutíma að fara í gegn um þetta og klippa út og grófflokka. Eins og er er flokkað í Leikhús (þar sem ég kem við sögu), Minningargreinar og Annað. Annað kem ég svo líklega til með að flokka í Handverk og Fjölskyldan. Eitt og annað hefur rifjast upp hjá mér við að lesa þetta yfir og það sem kemur mér eiginlega mest á óvart er hve mörgu ég hef steingleymt. Já og hvað ég var ungleg þarna um daginn!

Eitthvað var komið inn í bækur og þarna blasir við á fyrstu síðu stutt viðtal við pabba þar sem blaðamaður spyr vegfarendur út í pólitík og pabbi spáir Vilmundi inn á þing en að hann verði þar ekki langlífur!! Ææ.

Neðri myndin er úr Þjóðviljanum 4. ágúst 1983 og þar eru Kjartan Róbertsson 4 ára, Eiríkur Örn Norðdal 5 ára og Atli Freyr Sævarsson 5 ára að leika sér við höfnina á Ísafirði.

Ég held að ég verði að fjárfesta í límstifti og fleiri úrklippubókum, það er að segja ef slíkar fást ennþá en ætli ég fresti ekki framkvæmdum á þessu sviði fram yfir jól. Frestun er að vísu alltaf mjög varasöm þegar ég á í hlut, þetta gæti þá eins dregist um önnur tuttugu ár en við sjáum til.

30. Kúl

2011-12-07T08:04:00.000Z

Jú, það er blessuð blíðan og bæirnir allt í kring.

Mælum ber ekki alltaf saman. Hér eru gamli og nýi tíminn. Sá gamli kúrir upp við ekki allt of einangrandi glugga í skjóli við snjó og klakahellu og sýnir um það bil 3 gráður á meðan sá nýi sem hefur skynjarann utan á austurveggnum vill meina að þarna séu 11,4 gráður. Þetta var annan desember.

Hér sjáum við spána í gær klukkan 12 á hádegi. Eins og sjá má á þessu korti er ég ekkert mjög langt frá því að vera mitt á milli þessara þriggja staða, Húsavíkur, Akureyrar og Mývatns. Það er segja ef við miðum við loftlínu.

Svona var mælirinn hjá mér um hádegisbilið (18,3) en í kyrru veðri er samt vel hægt að nota sér snjóinn. Það gerðu Grettir og Ívan.

Í gær fóru bara sumir bílar í gang.

Nú eru ekki nema rúmar 13 gráður.

Hlýjar kveðjur að norðan.

29. Fótabein

2011-12-03T11:27:00.004Z

Ég er ekki að sjóða lappir vegna olíunnar fyrst og fremst heldur er hún svona hliðarafurð sem ég hef ekkert alltaf hirt. Því miður, segi ég núna eftir að ég fór á sápugerðarnámskeiðið. Aðallega er ég að hreinsa bein.

Hér hef ég losnað við mesta gumsið.

Búið að sjóða talsvert meira, skafa og skrúbba og orðið þokkalega hreint. Þá þarf að velta fyrir sér hvað á að verða úr þessu og bora og saga þau bein sem þú veist fyrir víst hvað á að gera við. Þannig losnar miklu fyrr um merg og fitu. Svo þarf að halda áfram að sjóða.

Næsta mál er að blása úr leggjum og kjúkum. Það er þokkalegasta lungnaþjálfun. Sjóða svolítið meira og blása aftur til að vera viss.

Þá er öllu raðað til þerris. Eftir nokkra daga ætti að vera ljóst hvort koma fram fitublettir einhvers staðar. Þau bein þarf að sjóða meira því að ekki viljum við að talan/skaftið/leggurinn fari að gulna og þrána með aldrinum. Samt þarf að gæta þess að sjóða ekki of mikið því að sum bein gætu þá sprungið eða morknað. Nei, lífið er ekki alltaf einfalt sko.

Þarna er svo komið að því að pússa, saga og bora meira eftir atvikum, líma og svo framvegis en ég er ekkert að fara nánar út í það núna.

Nokkrar tölur komnar á spjöld.

Nokkur beinasköft + þrjú hreindýrshorn.

Athugið að það er þýðingarlaust að ætla að fara að panta eftir þessum myndum því að ég á ekki eitt einasta tilbúið skaft núna enda neðstu myndirnar nokkurra ára gamlar. Þetta er bara framhaldsblogg um kindalappir :)

Eitthvað er víst til af tölum úti í Kaðlín.

28. Lappir = olía

2011-12-02T10:12:00.001Z

Nú til dags tala menn um olíu. Allrahanda lífdísil og hvað það nú heitir allt saman. Ég skal nú segja ykkur hvaða olíu fólkið notaði fyrr á tímum þegar ekki var til saumavélaolía á handhægum sprautubrúsa á hverju heimili.

Þegar heimaslátrunin er búin hér á bæ ákveður Agnar hvort hann ætlar að svíða allar lappirnar eða lætur sér nægja af yngsta fénu. Restina set ég þá í pott eftir að hafa þvegið þær vandlega eða, sem er enn betra, eftir að Ingimundur er búin að flá þær, sem er vont og erfitt verk. Svo er bara að sjóða og sjóða. Ég geri þetta helst til að hreinsa beinin og blogga um þau í næstu færslu en líka er feitin af fótunum sérstök. Hún nefnilega storknar ekki og mun það vera ráðstöfun náttúrunnar til að féð sé fært um að vera á beit í frosti og snjó eins og það varð að gera hér í mörg hundruð ár.

Ég sigta soðið í djúpt ílát.

Þarna sést hvernig fitan er ofan á eins og alltaf.

Og hér á ég fótafeiti í flösku. Þessi feiti helst alltaf eins og spunakonur notuðu hana til dæmis þannig að þær báru hana með fjöður í ullarkembuna til að afrafmagna ullina sem búið var að þvo alla fitu úr.

Ég ætla hins vegar að gera tilraunir með að nota hana í sápugerð en það verður að bíða til næsta sumars vegna þess að ég þarf líka ferskar ilmsterkar íslenskar jurtir í tilraunirnar.

Ég tek líka fótafeitina af sviðalappasoði en það er aðeins meiri lykt af henni.

27. Mála allan heiminn elsku ...

2011-11-23T18:22:00.001Z

Mér gengur illa að losa mig við málningarpenslana. Nú eru búnir að vera á þvælingi innpakkaðir bakkar með málningu, pensli og rúllu drjúgan part af þessu ári. Ég get trúað ykkur fyrir því að það er hægt að geyma slíkt ósnert ótrúlega lengi í senn án þess að allt verði ónýtt. Það er aldeilis ekki þannig að ég sé búin að gera allt fínt í kring um mig. Ónei. Það eru þessi endalausu skot, kverkar, horn, hurðir, húnar, slökkvarar, handrið, þröskuldar, naglar, hillur og hvað það nú heitir allt saman. Ekkert nema hraðahindranir. Jú og svo hefur verið í ýmsu öðru að snúast á köflum. Um þessar mundir er það sjónvarpsstofan sem er undirlögð. Í þessu herbergi eru geymdar flestar bækur hússins, (alls ekki allar þó) tölvan, skrifstofudótið, slatti af garni og sitthvað fleira. Það er talsvert brambolt að færa draslið til og frá og mála dálítin kafla í einu. Þetta byrjaði náttúrulega út frá nýju gluggunum en hefur staðið til lengi.

Fyrst var það fjárans norðurveggurinn. Ég velti því svo sem fyrir mér að ryksuga hann bara vandlega og mála svo yfir allt draslið. En svo fannst mér það ekki hægt og skrapaði og skóf og pússaði og sparslaði. Daginn eftir að ég málaði seinni umferðina byrjaði hann að bóla upp.

Þetta er dýpsta holan. Hér byrjaði ég á að kítta, sparslaði svo yfir og gái hvussu lengi það klastur virkar, það sér ekki á því ennþá að minnsta kosti.

Annars er bara norðurveggurinn ónýtur og verður það áfram þangað til hann verður klæddur að utan. Ef hann verður klæddur.

Hér er svefnherbergishurðin standandi í tilgangsleysi úti í horni og hefur engar dyr. Þetta er bara eins og á fínheitasíðum útlenskum þar sem gamlar hurðir gegna allra handa hlutverkum en aðallega þó til skrauts. Þessa hurð hreinsaði ég fyrir mörgum árum og það stendur ekki til að það þurfi að sinna henni neitt meira á minni æfi.

Það þarf að skrúfa af rafmagnslok ýmis og mála meðfram gömlu gólf og loftlistunum.

Og hornum, kverkum og svefnherbergisdyrum.

26. Þvottahússhurðin

2011-11-22T11:55:00.001Z

Þessi indæli sumarauki hefur heldur en ekki komið sér bærilega. Fyrir það fyrsta tókst að ganga endanlega frá öllum nýju gluggunum og búið að skila vinnupöllunum. Ekki var nú síðra að við Ingimundur tókum mína ónýtu þvottahússhurð af hjörum og héldum með hana út í garð. Umrædd hurð hefur verið ónýt síðan áður en ég kom hér fyrst og ég hef svona stundum verið að litast um eftir hurð sem gæti passað í dyrnar en ekki orðið neitt ágengt. Nú þegar gangurinn var orðin svo fínn að öllu (að minnsta kosti flestu) öðru leiti var ekki um annað að ræða en að gera bara við gamla skriflið.

Svona leit sem sagt bakhliðin út. Sem betur fór sást hún ákaflega sjaldan því að það er nánast aldrei sem fólk fer inn í þvottahús og lokar á eftir sér. Að því er mér skilst er þetta aðallega eftir einhvern löngu látinn hund. Neðst má sjá bakhliðina á biluninni sem sást alltaf á "réttunni".

Við skeyttum passlegum spýtum neðst og svo þar sem bæturnar komu til með að enda hvoru megin og Ingimundur hafði eftir nokkra leit fundið nothæfar plötur sem við felldum ofan í og sjá:

Hér er verri hliðin fyrir málningu

og þessi snýr að almenningi og við horfum alltaf á hana með aðdáun þegar við eigum leið hjá. Vissulega sjást skil þar sem bótin endar en það er barasta allt í lagi. Eins og af öllum hinum hurðunum var ég líka búin að taka húnana og hreinsa af þeim skít og gamla málningu.

Allt tekur þetta óheyrilega mikinn tíma en er þess virði svona eftir á.

Ég er reyndar ekki alveg búin þarna því að ég held að það sé vissara að lakka þessa hurð með glæra gólflakkinu vegna þess að það mæðir extra mikið á henni af vatnssulli og skít og plöturnar eru masonit sem er einhverskonar massi sem ekki er sérlega hrifinn af vatni í óhófi. Held ég fari í það þegar ég sé fram á að vera ein heima um tíma þar sem lakkið er svo lengi að þorna.

25. Pabbi

2011-11-17T02:08:00.001Z

Datt í það í kvöld að fara að lesa lokaða bloggið sem við héldum úti um pabba þegar hann lá banaleguna. Lesturinn tók nokkra klukkutíma og ég skoðaði líka allar myndirnar sem við söfnuðum á síðuna. Það er gaman að lesa margt af þessu enda var talsverður húmor í gangi. Það er nauðsynlegt. Líka erfitt að lesa sumt. Ég átti snilldar pabba og ég er ákveðin í að taka hann til fyrirmyndar í viðhorfi til dauðans. Honum þótti hann hreint ekkert tiltökumál, við fæðumst og við deyjum, aðeins mismunandi langur tími sem líður þar á milli. Hann var sannfærður um að ekkert tæki við og var bara á allan hátt afskaplega sáttur. Ég var búin að gleyma að þarna get ég líka hlustað á hann því að þarna er upptaka af fundi með lækni. Gott að heyra röddina hans.

Sýnishorn af samræðum okkar, þetta var ca. 10 dögum áður en hann lést og hann átti orðið erfitt um mál:

Ég nefndi það þá að trúlega færi hann svo bráðum að sofa bæði daga og nætur og hann brosti þá og sagði að það yrði nú gaman.
Hann var prýðilega sprækur á meðan Dísa (systir hans) stoppaði en sofnaði svo fljótlega og svaf að mestu eftir það þangað til hann var vakinn í kvöldmatinn. Hann rumskaði þó einhvern tíman og spurði hvort hann væri ekki gríðarlega leiðinlegur, Ég hélt nú ekki.

Hér heldur hann á hinu elsta af 8 börnum sínum árið 1952.

Svona man ég hann þegar ég var krakki.

Hér ræðum við foreldrar mínir málin síðast þegar hann kom í heimsókn til mín. Þá frétti hann að ég ætlaði að halda jólaboð og lét sig þá ekki muna um að renna þennan spöl að sunnan.

Þetta er síðasta daginn hans heima hjá sér. Þau nafna mín hafa verið að segja eitthvað sniðugt.

24. Matur

2011-11-16T09:37:00.000Z

Dyggir lesendur mínir undanfarin ár hafa ef til vill tekið eftir því að þetta haustið nefni ég varla nokkuð þessi hefðbundnu haustverk. Það er líklega helst vegna þess að viðbrögðin eru orðin svo lítil á þessu bloggi að þá verður maður mun latari að skrifa. Það er þó ekki alveg þannig að ekkert eigi að borða næsta árið þó að vissulega hafi ég staðið nokkuð þétt á bremsunni í haust þegar kom að forðasöfnun. Í þessum töluðum (rituðum) orðum eru eistun í pottinum

og þegar þau hafa soðið í 90 mínútur helli ég þeim í vaskinn og þegar þau hafa kólnað nægilega til að hægt sé að handfjatla þau flysja ég af þeim himnuna og treð þétt í sokkabuxur og pressa svo undir pottinum fullum af köldu vatni. Svo fara þau í súrinn. Namminamm.

Ég er líka búin að gera blóðmörinn, það mátti ekki dragast vegna þess að í súrdallinum verður alltaf að vera blóðmör, annars fer allt í vitleysu.

Nú prófaði ég í fyrsta skipti að hafa Blakkogdekker með mér í verki og það reyndist prýðilega.

Ég er líka búin að gera fyrstu umferð af lifrarpylsunni en þar þýðir lítið að nota vélina nema til að byrja með, blandan er svo þykk.

Ég áttaði mig á því í fyrra að það er alveg fáránlegt að vera að kaupa sviðasultu fyrir þorrablótið þegar Agnar er alltaf svo duglegur að svíða úr heimaslátruninni og þetta er einhver einfaldasta eldamennska sem um getur.

Mauksjóða fullan pott af sviðum. Þetta eru heimasviðin fullorðins. Hreinsa svo vandlega og setja í 3 mjólkurfernur og hella svolitlu af soðinu yfir. Kæla. Ég setti svo fernurnar í frost í bili vegna þess að blóðmörinn var ekki til, en nú þarf að fara skjóta innihaldinu úr 2 fernum í mysuna.

Nú verður ekki hjá því komist að bretta upp ermar og fara að grauta í eistunum.

23. Enn meira framhald

2011-11-13T05:34:00.000Z

Best að halda bara áfram fyrst ég er í stuði.

Sá að litlar upplýsingar voru komnar um stigaganginn.

Þarna niðri í hægra horninu var ÞETTA LISTAVERK á bak við skógrind.

Ég sleppti því að mestu að mála hvíta hlutann í stigaganginum, Ingimundur þreif hann fyrir mig í staðinn. Norðurveggurinn er svo leiðinlegur og verður það þangað til búið er að klæða og einangra húsið utan en það er framtíðardraumur sem kannski rætist, kannski ekki.

Annar framtíðardraumur er að rífa ónýta dúkinn af stiganum og sá draumur skal rætast. Því fyrr því betra.

22. Gangurinn framhald

2011-11-13T05:06:00.001Z

Já þetta er framhald af færslu 19.

Síðast þegar ég málaði ganginn (sem var um leið fyrsta sinn sem ég málaði ganginn), sem var líklega árið sem Kjartan fermdist, (og dóttir hans fermist í vor svo að það hljóta að vera nokkur ár síðan), sá ég það af hyggjuviti mínu að ekki væri hægt að mála mjög dökkt því það yrði of dimmt og þröngt. Ekki heldur of ljóst því að hér ganga um menn sem eru stundum ekkert óþarflega snyrtilegir. Lausnin var að hafa efri hluta veggjanna hvíta en neðri hlutana í ljósgrábláum lit. Þarna var ég á gráa stiginu. Mér er orðið ljóst fyrir löngu að dekkri liturinn var allt of ljós svo að nú skipti ég um gír og gerði svona:

Reyndar sá ég þegar ég byrjaði að liturinn sem ég keypti var heldur dökkur svo að ég hellti 3 lítrum úr fötunni og setti hvítt í staðinn. Stóllinn er í geymsludyrunum til að minna á að þarna er nýmálaður þröskuldur. Þar sem dúkurinn liggur út á hann ákvað ég að ekki gengi að hreinsa hann upp eins og hina þröskuldana sem ég sýndi HÉR þannig að ég málaði hann en lakkaði svo yfir með grimmsterka glæra gólflakkinu

Mig langaði að krydda svolítið. Húsið var ekki hannað með tilliti til lengdarinnar á stenslinum svo að stundum mátti hnika svolítið til á milli hurða.

Ekki gengur alltaf að nota stórvirkar vinnuvélar.

Límbandið var mikið notað. Tómt vesen, eins og þið sjáið var ég ekkert að bulla þegar ég hélt því fram að þetta væru endalaus horn og kverkar.

en með þolinmæðinni hefst það, hér er bara eftir að setja eitt lítið hjarta.

21. Ársgamall

2011-11-09T13:57:00.000Z

Jóhann Smári er ársgamall í dag.

Við fórum til Egilsstaða um helgina og tókum þátt í að halda upp á þessi merku tímamót.

Honum leiðist greinilega ekki neitt að klæða sig upp á. Þarna smeygir hann sér í samfellu sem passar alveg snilldarlega við fötin sem ég hafði í farteskinu. Meira um þau HÉR á gamladagablogginu mínu.

Undirfurðulegur á svipinn, enda ekkert venjulegt að vera að kveikja í matnum.

Fékk þennan öndvegisbíl frá foreldrunum. Svolítið bras að halda jafnvæginu ennþá, það flugu athugasemdir eins og að skella á manninn og sætið frönskum rennilás eða teppalímbandi.

Þetta er líka flutningabíll!

20. Valgerður

2011-11-05T07:07:00.000Z

Í dag er jarðarför mágkonu minnar.

Þegar því er lokið liggur leiðin til Egilsstaða til að fagna því að minnsta ömmubarnið er að verða eins árs. Svona er lífið.

Best að fara að mála glugga.

19. Gangurinn

2011-11-02T13:34:00.003Z

Ætli sé ekki best að koma með kafla úr sögu gangviðhalds. Það er segin saga að ef farið er í gera smávægilegar breytingar í gömlu húsi þá er maður óðara kominn á kaf í endalausa atburðarás. Ég keypti frystiskáp fyrir rúmu ári. Hann var eiginlega óþarflega stór en verslunin vildi gjarna losna við hann og bauð meir en helmings afslátt. Gott og vel, eftir mælingar virtist mér að samt ætti að takast að troða honum á fyrirhugaðan stað í geymslunni. Það hafðist svo með harðfylgi nokkurra nágranna að þjappa skápnum inn um beygjurnar frá útidyrum að geymslu og svo þar í gegn eftir að hurðin var tekin af hjörum. Það var gaman að taka í notkun nýja fína skápinn og allt lék í lyndi til að byrja með. Eftir nokkurn tíma fannst mér að ekki gengi nógu vel að stilla gripinn, það gekk ekki nógu vel að halda réttum kulda. Í stuttu máli þá lækkaði smátt og smátt talan á litla skjánum og frystivaran var að lokum ekki alveg nógu hörð fyrir minn smekk. Mér bauðst að skipta um skáp en meinið var bara að sá nýi var enn stærri en hinn! Og með enn stærri tölu á verðmiðanum en ég þurfti ekkert að borga af henni. Eftir miklar vangaveltur ákvað ég að slá til og ganga að skiptunum, þá þurfti "bara" að taka einn vegg og smíða annan til að lengja ganginn niðri á kostnað geymslunnar. Hljómar eins og ekkert sé. Eða þannig. Kjartan hjálpaði mér með veggina.

Hér er nýi veggurinn kominn á sinn stað en eftir er að hækka gólfið í viðbótinni. Ég er búin að líma og kítta plast til að ekki fari raki úr nýrri steypu í timburvegginn og svo var að pússa gömlu veggina með helv. kalkinu, bera mygluvörn neðst á þá, kítta í samskeytin í asbestloftinu, bæta við skrúfum og sparsla nýja vegginn, bera á gamla gólfið og steypa og flota og flota ofan á það margsinnis, mála viðbótina í tveim litum, leggja tarketplötur úr Fjölsmiðjunni, bora og skrúfa gólflista, leggja rafmagn fyrir skápinn, búa til og mála snagaspýtu og svo framvegis og svo framvegis.

Ekki var hægt að stoppa þarna, restin af ganginum var orðin hreinasta hörmung þannig að það varð að halda áfram viðhaldinu.

Til dæmis varð að færa ljósin þannig að við Róbert Stefán fjarlægðum þau eins og ég talaði um hér.

Þarna sést að lagnirnar að ljósunum urðu ákaflega mikið nettari en hér sést líka að mikið af lögnum varð að láta eiga sig. Í þessu húsi er mikill hluti af vatns- og raflögnum seinni tíma viðbót og þar af leiðandi utanáliggjandi. Það er kannski kostur stundum þegar einhverju þarf að breyta, það þarf þá ekki að brjóta upp marga veggi og gólf, en að mála þetta. Ojbarasta.

Þessi gangur er eiginlega fyrirbæri. Fermetrarnir eru ekki margir en þetta eru endalaus horn og skot og dyr, rafmagnstafla og skápur undir stiga. Jafnvel er þarna eins og sést einhvers konar vísir að vegg á miðri leið, sennilega til styrkingar. Svo breytist þetta náttúrulega í stigagang og endar samkvæmt því á efri hæðinni.

Segjum þetta nóg í bili, framhald næst.

18. Kíttað

2011-10-29T08:20:00.001Z

Alveg er þetta tíðarfar ótrúlegt. Ég hef það sem mottó að láta ekki veður fara í pirrurnar á mér vegna þess að því er vonlaust að breyta með neinni tækni sem ég hef yfir að ráða. En samt. Síðan gluggarnir voru settir í 18. september hefur tæpast komið sæmilega þurr dagur sem gæfi færi á að þétta, kítta og mála í kring um þá. Örsjaldan var þurrt en þá annaðhvort rokhvasst, dimmt, frost, eða ég að selja slátur eða sinna öðru því sem ekki hefur verið komist undan. Eitt skiptið náði ég með naumindum að ljúka við að mála yfir kíttið með því að hafa lokið yfir dollunni nema rétt til að stinga penslinum ofan í því þá fór að rigna. Daginn áður mátti ég halda mér í pensilinn til að flögra ekki út í loftið... eða þannig.

Síðdegis í gær fór ég út þegar droparnir hættu að hanga allstaðar og skar frauð, tróð einangrunarpylsum og náði að kítta restina.

Um sexleytið er ekki lengur hægt að sjá almennilega til verka þannig að kannski kíttaði ég vel, kannski ekki.

Nú er eftir að vita hvort næst að mála það sem eftir er á þessu ári.

17. Þeir eru ýmsir þröskuldarnir

2011-10-27T11:53:00.001Z

Í breytingabröltinu á ganginum niðri varð mér litið á þröskuldana og fékk hroll við tilhugsunina um að fara að klína á þá enn einu málningarlaginu sem fljótlega væri svo sparkað sundur þar sem alltaf má búast við að stigið sé á þröskulda. Ég prófaði að bregða pússivélinni minni á einn þeirra og viti menn; birtist ekki þar þessi fína fína spýta. Ég skoðaði málið betur og sá að einhvern tíma, þegar gólfið var einangrað og hækkað svolítið, hafði verið lagður nýr þröskuldur sem náði þar af leiðandi ekki inn undir dyrastafina. Ég sótti kúbein og náði upp 3 þröskuldum og bar þá út.

Svo skóf ég og pússaði af þeim mörg lög af málningu og lakki og varð harla ánægð með árangurinn.

Næst setti ég þá á pappakassa í geymslunni og lakkaði með grimmsterku gólflakki. Þess má geta að myndin er tekin af nýlökkuðu, þeir glansa ekki svona núna. Við Ingimundur festum þá á sína staði með límkítti í fyrradag og nú geri ég mér góðar vonir um að þurfa aldrei að skipta mér af þeim meir.
Þröskuldurinn í dyrum vinnustofunnar er ekki upphækkaður eins og hinir svo að hann er ekki hægt að fjarlægja.

Ég bar á hann stripper

og skóf og krafsaði

og pússaði þar til ekkert var eftir af málningu en leyfði gömlum djúpum skrámum að halda sér og lakkaði svo að lokum. Mér finnst hann verulega fínn og ansa ekki "tískunni" sem setur hvíta málningu á allt mögulegt og ómögulegt. Það getur stundum verið gaman að horfa á slíkt hjá öðrum en mig langar ekki vitund til að hafa mitt umhverfi þannig. Lítið væri nú gaman að vera til ef allir hefðu sama smekk.

16. Forystufé

2011-10-21T07:09:00.000Z

Hér eru þau

Bylur,

Flekkur

og Stroka.

Ágæti forystufjáreigandi.

Nú stendur til að opna forystufjársetur að Svalbarði í Þistilfirði. Ef áætlanir standast gæti það orðið sumarið 2012. Þar er ætlunin að bjóða til sölu handverk sem eingöngu skal unnið úr afurðum af hreinræktuðu forystufé svo að nú leggjum við út snörur okkar fyrir þá sem hafa umsjón með þessum eðalskepnum.

Eftirtaldar afurðir gætum við notað:

Horn af báðum kynjum og öllum aldri. (Að gefnu tilefni bendi ég á að efnið er alls ekki ónýtt þó að hundar nái að naga hornið þó að auðvitað sé meira gaman að þeim heilum).

Öll þokkaleg ull.

Mör. (Til sápugerðar).

Bein af tveggja vetra og eldra, t.d. lærleggir, hæklar(með völunni að sjálfsögðu), kjálkar og fleira.

Lappir af tveggja vetra og eldra.

Hópurinn hefur einnig áhuga á fallegum hausum af forystufé til uppstoppunar og gærum til sútunar.

Þetta starf er unnið að stórum hluta af hugsjón og áhuga á að kynna forystuféð og ekki mikið af peningum í spilinu þannig að ekki er gert ráð fyrir að greiða fyrir hráefnið, heldur taka við og koma í not efni sem annars færi í súginn. Ef þú hefur eitthvað af ofantöldu sem þú vilt leggja til, má hafa samband við undirritaða.

Elín Kjartansdóttir Norðurhlíð Aðaldal.

464 – 3550 og 864 - 2573

Nú er verið að útbreiða þetta fagnaðarerindi sem víðast og er ég búin að fá svolítil viðbrögð.

Myndirnar í þessari færslu eru af forystufé af þessu búi og þau eiga það öll sameiginlegt að hafa lagt til hráefni eins og óskað er eftir hér að ofan þannig að minning þeirra mun á vissan hátt lifa.

Meir að segja náði ég í gær drjúgum slatta af "forystu"mör svo að nú bíð ég spennt eftir að fá að vita hvort tekst að ná nægilegri þáttöku á sápugerðarnámskeið í næstu viku.

Gangi það eftir er ætlunin að þæfa svo forystuull utan um sápur.

15. Meira af Illugastöðum

2011-10-20T23:22:00.001Z

Að kvöldi laugardags safnaðist fjölskyldan saman og borðaði og söng og blandaði geði.

Hér er yngsta fólkið önnum kafið við það.

Í lok dvalar þarf að ganga frá og þrífa. Mjög er misjafnt hvað fólk hefur gaman af slíku.

Hér er Jóhann Smári himinlifandi að fá loksins að valsa um í ísskáp svo að það var einboðið að láta hann um að þrífa þar.

14. Á Illugastöðum

2011-10-18T03:05:00.003Z

Við tókum okkur til, mamma og flestir afkomendur hennar ásamt viðhengjum og söfnuðumst saman á Illugastöðum um síðustu helgi. Með mér í húsi voru eiginmaðurinn, tveir synir, ein tengdadóttir og þrjú barnabörn. Indælishelgi.

Eftir grjónagraut og lifrarpylsu í húsinu hjá okkur um hádegisbilið á laugardag var ákveðið að fara í huggulega fjölskyldugönguferð. Þar var fólk á öllum aldri og allir skemmtu sér hið besta.

Við fórum upp brekkur

og niður brekkur.

Tíndum ber,

yfirstigum girðingar og vatnsföll,

skoðuðum fornan vörslugarð (gæti á nútímamáli útlagst sem túngirðing en þó ekki),

og príluðum svo upp á hátt fjall. Það var að minnsta kosti talsvert hátt fyrir suma þó að aðrir hlypu upp.

Þarna sést af "fjallinu" norður Fnjóskadalinn.

Fnjóskáin getur ekki frekar en svo margar ár ákveðið hvert hún ætlar og velur alls ekki alltaf stystu leiðina.

13. Athugasemdir hvernig

2011-10-17T12:49:00.001Z

Mér finnst afar sorglegt að ég skuli ekki fá að njóta athugasemda ykkar af því að fólki sem ekki er með bloggsíðu sjálft tekst ekki að setja þær inn. Hafið þið prófað svona?

Sendu inn athugasemd

(Hér er reitur til að skrifa textann inn í)

Comment as: Select profile

Nú smellir þú á select profile og þar færð þú möguleikann Name/URL og færð þetta:

Edit profile

Nafn:

Vefslóð:

Þarna getur þú kvittað og ég held að þú þurfir ekki einu sinni að skrifa netfang en er þó ekki viss.

Næst kemur þá líklega staðfestingarorð sem þú skrifar og þá hlýtur þetta að vera komið. Svona kvittaði ég alltaf hjá Fríðu áður en ég fór að blogga sjálf og það gekk fínt.

Látið mig endilega vita ef þetta gengur ekki

12. Búið

2011-10-08T13:42:00.000Z

Sjá HÉR

11. Hálfnað

2011-10-03T07:25:00.000Z

Nú er slátursalan ríflega hálfnuð og var þó bara rétt að byrja. Þetta er bara heldur skemmtilegt en samt gott þegar það er búið. Maður gerir tæpast annað á meðan. Annað sem fylgir árstímanum er þetta:

Leggja horn í bleyti og sjóða, hreinsa, skafa og skrúbba með tilheyrandi ilm um allt hús. Hundleiðinlegt verk en snilldar hráefni.

10. Skúmaskot

2011-09-28T23:28:00.000Z

Í þessu skoti er mikið skúm. Það lítur helst út eins og skotið hafi verið skoti gegn um skúmið.

Þetta er svo flott að það liggur við að ég hafi samviskubit yfir því að hafa miskunnarlaust sett á það ryksuguna þegar ég var búin að skrúfa skóhilluna af veggnum til að geta málað. Ég er ekki sú tegund af húsmóður sem svífst einskis oft á ári til að þrífa hvert skúmaskot. Heppnar köngulærnar hér. Og það bitnar þá væntanlega á flugunum eða hvað? Dauði eins er annars brauð. Ef ég á að velja vil ég líklega frekar nokkrar köngulær en flugur. Ég hef aldrei pirrast yfir köngulóarskít upp um alla veggi. Og þær nota ekki andlitið á mér sem flugvöll þegar ég á að vera sofandi á hlýjum sumarnóttum.

9. Komum tínum berin blá

2011-09-28T09:09:00.000Z

Hefur einhver einhverntíma séð eitthvað yndislegra?

Handverksgenin leyna sér ekki, það sýna fínhreyfingarnar.

8. Nýja hárgreiðslan

2011-09-28T04:48:00.000Z

Fékk mér nýja hárgreiðslu í gærkvöldi.

Nei, ég var ekki lamin með flösku í hausinn. Og nei, labbaði ekki heldur á skáphurð. Hefði þá líkast til þurft að bakka. Á í brasi með að finna þægilega stellingu til að sofa nægju mína svo að það er best að blogga bara um stund, nóg er efnið. Bloggin mín væru bústin ef allt það blogg sem ég bý til í huganum kæmist alla leið hingað inn. Það má segja að maður hugsi í bloggum oft og iðulega, það bara hvetur ekki til framkvæmda hvað kommentum hefur fækkað. Ætli ég þumbist nú ekki við samt.

7. Bloggið

2011-09-19T21:55:00.004Z

Meðal annarra orða, það voru réttir í gær. Venjulega hefði það verið talið tilefni til að blogga en maður ræður bara við takmarkað í einu. Gluggarnir hefðu dugað mér en við vorum rúmlega 30 í réttunum og tuttugu borðuðu hér hangikjöt þegar búið var að reka heim.

Ég er í fjárans basli með myndirnar, þær verða svo smáar og aumingjalegar, ég er ekki búin að finna hvað ég geri vitlaust, ég held að ég hafi ekki breyst en hef grun um að tölvan hafi gert það, hún fékk smá meðferð í gær. Mér hefur líka verið sagt að fólk hafi ekki getað sett hér athugasemdir, ég held ég hafi lagað það.

Ég mæli með að þeir sem ekki hafa bloggaraaðgang noti "Name/URL" frekar en "Anonymous" þannig að þeir geti merkt athugasemdina með sínu nafni en þurfi ekki að heita Anonymous. Það er svo asnalegt nafn.

Uppfært: Búin að laga myndirnar. Hér áður fyrr þurfti að minnka myndir til að þær gengju upp í bloggfærslum, nú prófa ég að hætta því. Þið megið gjarna láta mig vita ef síðan fer að virðast of þung. Held samt að þetta sé allt í lagi.

6. Framhaldsgluggar

2011-09-19T21:05:00.003Z

Synir smiðanna una sér hreint prýðilega í grindinni á meðan pabbarnir puða.

Ég fann ekki í fljótu bragði góða mynd af gömlu gluggunum en hér er ein frá því að unnið var að endurbótum á þakinu. Þessir gluggar sem núna voru teknir eru upprunalegir, þ.e. frá 1946. Flestir aðrir gluggar í húsinu eru eitthvað um það bil 30 ára en þeir þurfa að víkja líka, spurningin bara hvenær.

Sjáið þið bara hvað nýju gluggarnir fara húsinu einstaklega vel! Gaman verður að losna við neðri gluggana líka en við gleypum nú ekki heiminn í einum bita.

5. Gluggar

2011-09-19T20:15:00.004Z

Ég á þrjá syni. Í undanförnum bloggum hef ég verið að tala um tvo, hér kemur sá þriðji. Maður á ekki að skilja útundan sko.

Ég brá mér til tannlæknis á Akureyri á miðvikudaginn og kom til baka með kerru sem hann Dúi frændi minn var svo elskulegur að lána mér. Ég var afar glöð á leiðinni þó að mér hundleiðist að draga dót á eftir bílum; á kerrunni voru nefnilega gluggarnir þrír sem eru grundvöllur að því að hér sé hægt að dveljast að vetri til í framtíðinni!

Hér er svo hann Kjartan verðandi byggingafræðingur búinn að taka svefnherbergisgluggann úr. Jú og það gerði ég auðvitað líka. Honum til aðstoðar á myndinni er hann Jóhann Smári með smiðsbelti um mittið og allt.

Veðrið var afar gott og hentugt og skemmtilegt að geta hallað sér út um gluggann. Það hefur aldrei verið hægt áður og verður vonandi ekki aftur á meðan ég bý hér.

Nú lítur sjónvarpsstofan svokölluð (ætti líklega frekar að heita dagstofa því að hér er tölvan líka) svona út. Mér finnst afar freistandi að vera ekkert að ganga hérna frá fyrr en ég hef druslast til að mála hér en ég byrjaði eiginlega á því þegar ég tók gamla ofninn um árið. Gallinn er bara að ég er fræðilega séð enn að mála niðri og auk þess fer ég að selja slátur í þessari viku. Spurning um klónun? Nennessekki.

Mér finnst ekki hentugt að vera með mjög löng myndablogg svo að ég brytja þau frekar niður. Framhald á eftir.

4. Hleðsla

2011-09-17T07:42:00.000Z

Fleiri tóku til hendi hér í sumar.

Hlaðni veggurinn í garðinum -sem er í bakgrunni bloggsins eins og er- gaf sig fyrir fáum árum og í sumar lögðum við Róbert Stefán lokahendur á viðgerð. Gott var að geta komið öllum þeim steinum af vettvangi.

3. Framhaldsgirðing

2011-09-15T06:13:00.000Z

Næst var þá að fara að koma steinunum fyrir. Ég hafði alla tíð ímyndað mér að það yrði skelfilegt bras, þyrfti að stífa af og skorða með tilfæringum á meðan steypan harðnaði í kring og svona, en viti menn: Við reistum upp fyrsta steininn til að máta og hann bara stóð þarna eins og hann hefði aldrei gert annað! Við góndum til skiptis á steininn og hvort annað en jæja, skemmtileg tilviljun bara.

Við reistum þann næsta til að vera nú viss um púslið áður við settum steypuna að fyrsta steininum og hann stóð þarna líka bísperrtur!! Ég prófaði að blása fast á þá og ekkert skeði. (Var það ekki Matti minnstur sem blés á vörubílinn með sprengiefninu í Pabbi mamma börn og bíll?) Svona bara virkaði fínt raufin sem ég markaði í grunnsteypuna af rælni.

Við vorum með aðstoðarmenn og svona til að þeir væru til friðs sagði Ingimundur þeim að tína saman áhöldin og setja á plötu sem þarna lá. Þetta var útkoman.

Við héldum svo áfram með hvern steininn af öðrum fram í svarta myrkur og ég er óskaplega hamingjusöm með girðinguna mína. Þetta er fyrsti áfangi og nú veit ég að þetta er vel gerlegt.

Það er eftir að steypa betur í kring og ganga frá en ekki er vert að lengja mannvirkið fyrr en búið er að slétta garðinn endanlega. Það var víst aldrei búið að því, hann bara greri óvart áður en tími gafst til að klára.

Hér standa fimm stórir og einn minni og eins og ég segi er þetta langt framar vonum. Stefnan var að rifur og bil á milli yrðu ekki stærri en svo að lömbin kæmust ekki í gegn og það gekk eftir enn sem komið er.

Við vorum bæði þreytt og dösuð eftir törnina enda steinar og steypa í þennan girðingarpart hátt á annað tonn og sumt fært til hvað eftir annað. Þið megið giska á hvort okkar bar þyngri byrðar.

2. Girðing

2011-09-12T18:06:00.001Z

Fyrir ævalöngu fluttum við heim í nokkrum ferðum hraunhellur sem ég hugsaði mér að nota til að girða garðinn, að minnsta kosti að hluta. Síðan hef ég gengið um og miklað verkið fyrir mér. Til dæmis var ekki fært að gera þetta fyrr en búið væri að gera við húsið, menn gætu viljað fara inn í garðinn á tækjum. Hér um árið þegar strákarnir endurnýjuðu þakið var þarna til dæmis vörubíll.

Það er í framtíðarplönunum að klæða húsið en í sumar áttaði ég mig á því að hellurnar góðu voru á góðri leið með að sliga vegginn sem þær voru reistar upp við svo að nú var að hrökkva eða stökkva.

Fyrst var að fá yfirsýn yfir efnið og velja úr þá steina sem vænlegastir væru til að byrja á. Við röðuðum þeim nokkurn veginn eins og við héldum að þeir myndu fara best. Ég get trúað ykkur fyrir því að þetta er ekki léttavara.

Svo var grafinn skurður, djúpur og hæfilega breiður. Mokað ofan í hann dálítilli hraunmöl. Ég naut við það aðstoðar svo sem sjá má hér. Ungi maðurinn sem næst okkur stendur prílaði gætilega upp á binginn, valdi sér þar mola, fikraði sig svo jafn gætilega niður aftur, rölti fram með skurðinum og dúndraði þar steininum ofan í. Þetta endurtók hann alloft, eða þangað til við töldum þetta hæfilegt.

Og svo stungum við í hann (skurðinn, ekki barnið) slatta af gömlum rakstararvélatindum og öðru járni. Það á að þjóna sem járnabinding. Næst kom slumpur af grófri steypu.

Og í hana markaði ég rauf sem var svona sirka fyrir þykktina á flestum hellunum.

Framhald í næstu færslu....

1. Flutt

2011-09-10T08:55:00.000Z

Æijá, ég læt bara verða af því að flytja hvunndagsbloggið mitt hingað, ég er orðin dauðhrædd um að hitt sé að fara í klessu. Nú í allnokkurn tíma hef ég farið af og til inn á heimasíðu blogcentral, en þar er hægt að sjá nokkrar síðustu færslur sem bloggarar hafa verið að setja inn. Án undantekninga eru þar eingöngu núna ný blogg sem augljóslega er verið að stofna af samskonar liði og var með athugasemdaárásirnar. Ég er að tala um mörg ný blogg á hverri einustu mínútu vikum saman, svo að ég skil ekki í öðru en að blogcentral springi bráðum. Að minnsta kosti virðast þeir ófærir um að verja sig.
Ég skal bráðum að rifja upp hvernig ég set þetta upp en nú fer ég að mála.